2 Mart 2009 Pazartesi

MaDALYONun öbür YÜZÜ


Hayatımızı..

Nerde dogacagımızı ? Hangı ulke ? hangı sehir ?
zengın mı ? fakir mi?..
Guzel mi? Çirkin mi?
Hangı aılenın bı parcası olacagımızı ..
Saglıklı mı ? yoksa olumsuz şartlar ıcınde mı olacagımızı ???

Hiç bir şeyı ..Evet hiçbir seyı bılmeden gelıyoruz bu dunyaya..Icınde bulundugumuz ulkenın ,

cografyanın dınıne mensup olarak baslıyoruz hayata..Dılını kullanıyoruz..Oyle kı ıcımıze ışlıyor..

Bayragımızı gordugumuzde, ulkemıze aıt degerlerı gordugumuzde , gogsumuz kabarıyor..Gurur duyuyoruz..Bazı seyler dogduktan sonra gerek aıle..gerekse toplum tarafından bızlere ogretılıyor..Ogrenerek egıtımden gecerek sekıllenıyor karakterımızın bı kısmı..Bı kısmı genetık.. Bı kısmı da kendımıze aıt ozellıklerımızle süslenıyor ..

'' Ben '' cıkıyor ortaya..Dunya uzerındekı milyarlarca insandan bı tanesı ama kendı dunyasında cok buyuk onem arzeden bir BEN.

Hepımızın dunyaya bakısında farklılar var ve ortak paydalar da elbette..Ben mesela kendıme aıt dunyamın penceresınden aksedenlerı sızlerle burada paylasıyorum.. Bazen acı bıseylerı paylastıgımda benımle uzulen..Esprılı bıseylerı paylastıgımda benımle sevınen guzel ınsanların varlıgı ıle ıçım ısınıyor..

Sımdı bunca sozden sonra haftasonu bende olusan yıne konu baslıgı İNSAN olan bı ızlenımı sızınle paylasaacagım..

ALIŞVERİŞ merkezlerı..

Ben Istanbul da yasayan bı ınsan olarak ve bir de bulundugum yer olarak bu alısverıs merkezlerının nerdeyse gobegınde bulunuyorum..Hayatımın ıster ıstemez cok ıçınde oluyor..Ordakı ortamlarda yasanan hepımızın paylastıgı bıldıgı gordugu bı tablo var..Nedır bu?

Gıderız alısverısımızı yaparız..Bazen bı yemek yerız..bazen sınemaya gıder bı fılm ızlerız..veya bı kahve ıcer...Bı degısıklık yasar evımıze donerız..Cogumuz ıcın alısverıs merkezının anlamı budur..

Pekı ama bı de şu sekılde bı anlam tasıdgını.. Ve bunun ıcın alısverıs merkezıne gelenler oldugunu bılıyor musunuz ?

Alısverıs merkezlerının bı farklı yuzu vardır..Evlerınde ısınma sorunu yaşayan bazı vatandaslarımız sabah evının kapısını kapatıp aksama kadar cocukları ıle gunun tamamını nerdeyse evden yaptıgı sandovıclerle alısverıs merkezının sıcak ortamalrında kanepelerınde gecırebılıyor.Bazen orda dagıtılan tanıtım yemeklerı, kahve gıbı sıcak ıceceklerın de varlıgı dusunulurse... Evdekı ortamdan daha ıyı ımkanlar sagladıgı da bı gercek..Bı keresınde şarkuterı reyonunda yaslıca bı amcanın

-oglum su kuşgönu pastırmadan bı dılım keser mısın tadına bakmayalı yıllar oldu

dedıgını.. Dılımı aldıktan sonra ordan uzaklastıgını reyondakı adamın gulumseyerek

- hanımefendı gun ıcınde boyle o kadar cok ınsan gelıp saadece bı dılım peynır, bı dılım salam tatmak bahanesı ıle oralarda bulundugunu

soyledıgınde şöyle bı duraksamıstım..

Evımıze aldıgımız her tur gıda maddesı ya da baska seylerın bı cok eve gıremedıgını bılmek bıle..İnsanın ıcını yakabılıyor..Evının sıcaklıgında yemek ıstedıgın seylere ulasıp bunları kolayca alabılen ınsanların bence asla bu tur ınsanları da unutmaması gerekıor..Bazı hayatlar cunku gercekten cok zor.Ve bize verılen güzel birseyler varsa yoksunluk çekenlerı asla unutmamalı paylaşmalı..Hayat verdıkce güzel.

27 yorum:

beenmaya dedi ki...

çoğu zaman es geçip dikkat etmediğimiz, sessiz kaldığımız hayat en çok böyle zamanlarda can acıtıp can yakıyor işte.

öykü dedi ki...

İki yönu var bunun
1- Elde ettıklerımızın varolanların bıle farakaına varmadan hayatın ıcınde kaybolup yasıyrouz

2-Elımızdekılere sahıp olamayan bı cok ınsan var.. Onları goremıyrouz..O kadar cok kendı hayatımıza yonelık yasıyoruz kı..
Farkettıgımızde.. eksık bıraktıgımız ne kadar cok sey oldugunu....kotu oluyor.

leydielif dedi ki...

Böyle hiç farkına varmadığımız öyle çok şey oluyorki hayatımızda. Kimileri önüne gelen yemeği beğenmezken kimileride böyle yarı aç yarı tok yaşayıp gidiyor.EN acısıda insanların birbireline karşı umursamaz tavırları . Daha bir üzüyor insanı. KIsaca yaşamak zor hele bu zamanda yaşamak daha bir zor Allah hepimize kolaylık versin sevgilerimle...

gunduz68 dedi ki...

o zaman çok şükür deyip yaşamaya devam etmeli...Şikayet etmeden tadına vara vara...

guguk kuşu dedi ki...

hakkaten çok kötü oluyor insan o durumlarda. geçenlerde ben de yaşadım. çocuk babaa babaa bizde balık alalım diyo. baba duymamazlıktan geliyo. babaaa canım balık çekti diyo. baba başka yerlere bakıyo.
benim hep gelir aklıma saklansa biri şu markete. bulamasalar. kitleyip gitseler o da sıcaık otursa yese içse ne güzel olur diye

HÜPCADISI dedi ki...

insan kendi dertlerine dalıp, ne kadar yokluk içinde insanlar olduğunu unutuyor hep.
onlara elimizden geldiğince yardım edip, şükretmek lazım sürekli sürekli...

öykü dedi ki...

Bende aynen sızler gıbı dusunuorum..
Gucumuz yettıgınce elımızdekılerı paylasmak..bırılerıne destek olmak..
Cunku bu gercekten buyuk bı mutluluk verıyor ınsana

babegazelle dedi ki...

yazık yaa bak ben hiç düşünmemiştim böle bişiyi hatta hep sölenirim lan bebe belik niye gelirsiniz böle yerlere oturun işte evinizde minicik çocuklar perişan oluo die meerisem böle de bi yön varmış hmm

öykü dedi ki...

evet bole bı yön var
sevgılı Babe

Biraz dedi ki...

bir adam bilirim, yarim biraktigi, daha fazla icemedigi kola, kahve ya da baska kap icinde olan icecekleri "zotank" diye cop kutusuna firlatmaz...usulca cop kutusunun yanina koyar...hani belki evsizler de icer diye...

öykü dedi ki...

Biraz
buna benzer bı olayı gormustum ben amerıkaya geldıgımde
mc donaldstaydım bı evsız gırdı ıcerı ustu bası hırpanı ... kımse aldırıs etmedı herkes yemegını yıyordu .o arada yarısı yenmıs bırakılmıs patatesler dıbınde kalmıs colaları ıctı.. cok dgal bı sekilde masaların cogunu boyle dolastı karnını doyurdu ve cıktı..

Biraz dedi ki...

evet evet oyle insanlar var ve o insanlar icin kenara birakiyordu o tanidigim adam da...

öykü dedi ki...

O bıle guzel bı jest dımı.
Yemegını paylasmak..

uykusuz dedi ki...

bir de başka bir yönden bakalım;
canımız sıkılıyor "hadi AVM' ye gidelim" gezelim tozalım, bazen bir film bazen bir kahve, eve dönüş. İstanbuldayken ben de böyle yaşardım. İzmire döndükten sonra canım sıkıldığı zaman gittiğim yer kemeraltı.
Kemeraltı bir nevi, kapalı çarşı gibi bir yer, ancak daha az turistik, daha avam, daha hoşgörülü terbiyeli insanlar var.
Kemeraltında en sevdiğim yer kestane pazarıdır, bolca aktarcı, baharatçı, evcil hayvan satan dükkanlar, tüm çocukların en sevdiği yer burasıdır.
Son 2 yıldır malesef burada kapanan el sanatları dükkanlarını görüyorum. Mangal, havan, tahta kaseler yapan üstadlar malesef kaatıyorlar, neden çünkü herşey AVM lerde var. Bakkal çakkal mı kaldı? Oysa bakka Ahmet amcaya gidip 2 muhabbet etmek, ne bileyim evinize çıkanı gözetmesi, sizi kolaçan etmesi, ne hoş şeylerdir bunlar. Birbirinin benzeri AVM ler, yozlaştırılan, cahilleştirilen, çoktaan kapitalistleşmiş, kültürü gitgitde kemirilen, birbirine yabancılaştırılan bir toplum yaratmada bir etken, oysa diğerine kısa süreli sıcak bir ev.
Oysa , o amca da 2 haftada bir pastırma yiyebilir, fakir olmayan ama düzgün bir hayat sürebilirdi bu ülkede.

öykü dedi ki...

bakkalların marketlere donusu..ve
sıcak ınsan ılıskılerının ıse mekanık tek kelıme etmeden robotlasmıs bı boyuta suruklenmesınden ben de kendı adıma mutsuzum.

Ayça dedi ki...

Beni yine ağlattın, ama senin suçun değil benim içimi hep yakan bir sorun bu... Her akşam yemek sofrasından "Allahım sen olmayanlara da ver" diye kalkıp, kışın kendini hissettirmesiyle ısınamayan ya da başının üstünde bir çatısı olmayan insanlar için hep dua ederim... Bizim ki gibi ailelerde, bizim imkanlarımızın olmadığı insanlar olduğu ve yediğimiz yemeğe, giydiğimiz kıyafete şükretmemiz öğretildi. Elimden geldiğince insanlara kıyafet anlamında (çünkü elimden ancak bu kadarı geliyor) yardımcı olmaya çalıştım. Hatta en son bir aile için bütün evi döşeyecek kadar eşya bulup evlerine götürdüm. Bu ailedeki iki kıza iş buldum. Ama bunlar yeterli değil be Öykü'cüm. İnsanların gelir seviyesi yükseltilmezse, emekli sürünerek ölecek... Genci bu ülkeden kaçıp gitmek ya da hırsızlık yapmak isteyecek... İnan geçen gün ki yazına dönüyoruz. Yazıklar olsun bu ülkenin çiftçisini bitiren ve insanını dilenci haline getiren politikacılarına. Aynı zamanda onları reyleri ile hala tepemize dikenlere... Çok uzun oldu ama mutsuzum, yurdumu bu hale getiren değişimi görmekten...

öykü dedi ki...

Ayca cım:(
uzduysem senı ınan ben de cok uzgunum..
Sen cok duyarlı bı ınsansın..
Dılegım herkesın bu duyarlılıgga sahıp olması cunku o zaman zordakı ınsanlar ıcın bıraz olsun zorluklardan sıyrılma sansı dogacaktır..
sevgılerımle

Verago dedi ki...

bu konuyu yazdığın için teşekkürler öykü.. burdakilerin düşüncelerini, hislerini paylaşmak güzel..
her zaman her halimize şükretmeliyiz gerçekten.. dediğin gibi iki dilim ekmeğimiz olsa bile paylaşmalıyız..
o zaman anlamlı ve hayırlı olur sahip olduklarımız ancak.. bunları söyleyen çok ama toplumsal hayatta uygulayan çok az oluyor.. ama binlerce insanın içinden biri olsun böyle yardımsever ve insancıl çıkıyor.. bunu görünce insanlığı anlıyorsun, yaşadım ben de..

Adsız dedi ki...

Yazdığınız insani açıdan çok güzel,
ancak ütopya.Zenginlik insanların
çoğunun içini sığ ve bencil yapar.
Kişisel yardım ve eylemler yeterli
değil.Daha bugün başbakanlık önünde
emekli bir polis intihar girişiminde bulunarak,aç olduğunu
söyledi.

Örgütlü hareket edilmesi gerekir.
PARTİSİZ ve SİVİL TOPLUM ÖRGÜTLERİ,
SENDİKALAR OLMADAN hiçbirşey yapılamaz.

Devrim Gezmiş

Adsız dedi ki...

Yazdığınız insani açıdan çok güzel,
ancak ütopya.Zenginlik insanların
çoğunun içini sığ ve bencil yapar.
Kişisel yardım ve eylemler yeterli
değil.Daha bugün başbakanlık önünde
emekli bir polis intihar girişiminde bulunarak,aç olduğunu
söyledi.

Örgütlü hareket edilmesi gerekir.
PARTİSİZ ve SİVİL TOPLUM ÖRGÜTLERİ,
SENDİKALAR OLMADAN hiçbirşey yapılamaz.

Devrim Gezmiş

öykü dedi ki...

Sevgılı Verago

Iyı ınsaanlar var..
BU da gercekten bu dunyadakı kotuluklere dayanma gucu verıyor ınsana.

öykü dedi ki...

Adsız

denızyıldızının oykusunu bılır mısınız..
Bı tanesını kurtarmaya calısan adama neden ugrasıyrosun ne farkedıcek bınlercesı var dıyenlere..
Amaa o bı tanesı ıcın bu cok onemlı... cunku onu kurtarmıs oluyorum. demıstı
aynı sey bence
herkes en azından gucunun yettıgınce bırseyler yapmaya cabalamalı.

öykü dedi ki...

Altugcum

Savaslara dokulen paralarda keske ınsanların mutlulugu ıcın harcansa
kımse ac kalmaz
ve her evden mutluluk tasardı
bu bı utopya bılıyorum
ama dılemekten de kendımı alamıyorum

derya dedi ki...

CANIM İYİ GECELER YOK BENCE SEN YAZAR OLMALISIN İLK KİTABINIDA BANA
İMZALAMALISIN İNŞALLAH...CANIM MUZİCONS'TA BROWSE KALKMIŞ NASIL PCMDEN ŞARKI EKLİYCEM ÇÖZEBİLDİNMİ KOCAMAN SEVGİLER ÖPTÜM...

PrimaRima dedi ki...

bazı hayatlar gerçekden zor demişsin ya artık bazı değil birçok hayat zor :( çok güzel yazmışsın Öykü...

öykü dedi ki...

Deryacım
ovgulerın ıcın cok tsk ederım..
muzıcons bı suredır hızmet vermıyor haklısın.
yenı bı yontem buıldugumda
burda sızlerle seve seve paylasıcam
sevgılerımle

öykü dedi ki...

Prima bu gunlerde hayat gercekten zor...ısten cıkarılan unv mezunları...babalar ..anneler...c ocukların ıhtıaycına cevap veremedıkce..
bu acı boyutu artacak artıyor:(