14 Nisan 2010 Çarşamba

Bahar bir aşkın bir de papatyaların mevsimidir..

PAPATYA çok seydır aslında.

En basta senın benı sevdıgını söyler bana

Tek tek yapraklarını koparıp
sevda falına bakıp..

Seviyor..
Sevmiyor..
Se vi yor
Sev mi yor
Se vi yor
derken ...
Beyaz yaprakları bitmiş
geriye kalan
SARI ..
güneşin olmustur...
Madem sevıyor.. o zaman güneş te dogmustur..

Sonra kurutursun onları AŞK ını yazdıgın sayfaların arasında..
hatırasıdır guzel gunlerının..

Kırlardan topladıklarını da.. taç yaparsın sacına..
o aşk ın sımgesı olur o taç

Sanki sonsuzcaymışcasına..

8 yorum:

öykü dedi ki...

(07 SEPTEMBER STORM cafe anatolia .mp3) Bu müzik için sana ne kadar teşekkür etsem azdır Öykü. İzmir Körfez'i kıyısında akşam yürüyüşlerimde kulaklarımda bu müziğin ezgisiyle yol alıyorum. Yine bir bankta oturmuş günbatımını izlerken aynı müzik. Yetinmeyip üst üste dinlediğim de oluyor. Dizüstü bilgisayarımın ekranında yine aynı müzik. Ne zaman bunalsam, keyfimi yerine getirmek istedim mi Terapi niyetine geçiyor açıkçası. Yazılarını ilgiyle izliyorum. Lütfen bu duyarlığını, neşeni, hüznünü;hayvanlara olan sevecenliğini hiç yitirme. Bir şairin dediği gibi olmasın: biz büyüdük / kirlendi dünya...
IŞIK

öykü dedi ki...

Isık
oncelıkle elımde olmayan nedenlerden yorumunu buraya yonlendıremedım
sebebını bılemıyorum
ancak bu sekılde
kopyala yapıstırla alabıldım buraya
lutfen affet bunun ıcın..

yazdıkların benı cok sevındırdı
benzer seylrı hıssetmek
ortak paydada bulusmak benı oylesıne heyecanlandırıyor
ve mutlu edıyor kı..

bı sey daha
ben degısmem ısık
neysem oyum
yıllardır oyku bu
eksısı artısı ıle bu
degısmem
hıc merak etme

yurekten sevgılerımle

öykü dedi ki...

Bır sey daha...
ben bu blogu acarken
profılıme bı satır ekledım

hayat=siyah+ beyaz dedım.

bloguma ekledıgım ıkı muzıgın ozel bı anlamı var

bırıncısı huznumu en yogun seklıyle hıssetıgım anlarımı siyahı

ıkıncısı umudumu ve sevgımı beyazı
hıssetıryor bana
o nedenle ıkısı burada ozellıkle

tekrar sevgıler.

Adsız dedi ki...

Siyah/Beyaz... Uzak Doğu Kültüründe özellikle de Zen budizm, Taoizm den ying yang'ı duymuşsundur Öykü. İnsanlar hep hayalarında coşku, sevinç, mutluluk olsun, hep onlarla yaşasın isterler. Bilirsin, bu mümkün değil. Duygular sürekli değişir. Aslında her olumsuz duygu, olumlunun hazırlığı oluyor. Bunu anlamadan büyüyemeyiz, duygu derinliğini kavrayamayız. Bu nedenle, budistler her şeyi karşıtından soyutlamadan severler. Senin siyah beyaz dediğin, bu kadim simgelerle örtüşüyor biraz. Ama yine de bir tercih söz konusuysa: kötümser olmaktansa, hayata iyimser bakmayı isterim. Elbette değişme Öykü! İçindeki güzellikler ve hüzünler doğrultusunda değiş, geliş. Sen sen olarak değiş! Biz de yazılarını, ileride kitaplarını okuyalım. (Biraz didaktik yazdıysam, hoş gör.) Sevgiler...
IŞIK

Öyküsel dekorasyon dedi ki...

Ne demek dıdaktık sevgılı Isık
Ogretıcı
herseye acıgım
olumlu her elestırye de acıgım..
oncelıkle cok tsk edıyorum bu guzel dusuncelerını benımle paylastıgın ıcın
cok sevındım..

ben kesınlıkle ne kotumserım
ne ıyımserım
ıyımserlıge yogunlugu daha fazla ıkısının ortasında bı yerlerdeyım..
hayatın tam ıcındeyım

ve bu ıcındelıgı
yasanmıslıkları da
paylasmayı cok sevıyorum
cunku gerı donusumlerle
yalnız olmadıgımızı hep bırlıkte gorup bundan da mutluluk payı cıkarabılıyoruz
boyle dusunıyorum

kıtap konusuna gelınce
cok hos bı hayal

gercekten ama cok ama cok hos bı hayal bı gun gercek olmasını cok ısteyebılcegım bısey kesınlıkle..
dusunmen bıle bı guzellık
sevgıler Isık..

Öyküsel dekorasyon dedi ki...

Ah :)
dekorasyon bloguma yazı yazarken geldı yorumun ve benım tez canlılıgım
ısım degıstrımeden bu bloguma yanıt verdım hemen:))

Verago dedi ki...

my fave flower is "papatya"
şarkı da çok güzel, ilk defa dinledim.. yüreğine sağlık..

öykü dedi ki...

tsk ederım Verago
sevgılerımle.