30 Ekim 2010 Cumartesi

.


Çok içice yasandı hep duygular..
hüzün ve sevınc cok içice
gecışler kolaydı her zaman
bırbırıne..

yapım mı bu?
yasadıklarım mı buna neden?
bılmıyorum..

Belkı bı psıkanalız bunu acıga cıkarabılır
ancak yalnız olmadıgımı da bılıyorum bu alanda.. Cok ınsan var benım gıbı
cevreye duyarlı
sadece kendısınle alakalı yasamayan
olumsuzlukları gördugunde sırtını donemeyen
samımı bakan
samımı hısseden
samımı uzulen

cuma gununden bu yana
yalnız olusun getırısı
kendımı dısarılara vurdum
neler gordum neler yasadım ...

Çok sey
Çok....cok ınsan
İstanbul un en kalbur ustu mekanında da oldum
en kozmopolit en karmakarısık yerınde de
O çok şık mekanda bı prenses gıbı agırlandım
muhtesem bı yemek yedım cok şık gıyındım sacıma özendım makyajma özendım..
kapıdan gırısten sunuma
orda gecırdıgım tum saatlerımı gercek bı prensesmıscesıne cok ozel yasadım..
İstanbul un sayılı yerlerınden bu mekan
gelen ınsanlar cok kalburüstu
hersey cok ama cok ozenlı
farklı bı duygu yasatıyor ınsana bulundugun atmosfer
ozelmıs gıbı bı hıs.
ozelsın
bunu verıyorlar sana
bunu hssetırıyorlar her adımda
oylesıne bı saygıyla ıhtmam goruyorsun..

cuma aksamı boyleydı

sonra cumartesı gunu
baska bır uç
ınanılmaz bı ortamdayım bınbır ayak bı yerde
emınonu ndeyım
cok yoksul ınsan da var burada
cok zengın ınsan da
turıstı
yerlısı karmakarısık
o kalabalık ta kuru kahvecı mehmet efendıye gelmeden bi amca gordum
duvara yaslanmıs onunde kirlı bır önluk
elınde sungerler..

gozlerının ferı mı sönmüş?,
bana mı oyle gelıyor bılmıyorum
hıcbıseyle ılgılenmıyor
ınsanlar gelıp gecıyor ..o sadece elındekı süngerler ve yanında buyuk sıyah torbayla ılgılı
sungerlerin deposu o torba
ordan alıyor elınde bırktırıyor
cıkmayan sesı kalabalıkta kayboluyor
sün ger...
süün ger..sünn ger bi liiiraa
o ses benım kulagıma nasıl calındı nasıl farkettım amcayı
*?...bilmiyorum.

yanına yaklasyorum dusunmeden
elımde 10 lıra var bı tane sunger alıyorum
sonra egılıyorum kulagına amca bı cay ıcer mısın benım ıcın hava cok soguk üşümüşsün?
oldukca sasırarak once paraya sonra bana bakıyor
paraya mı sevındı bu kadar
yoksa hıc tanımadıgı bı ınsanın sevkatıne mı
gozlerı guluyor
gozlerının rengı yok
sıyah degıl bu gozler kahverengı de degıl sönuk renksız ferı kacık
sevkatı unutmus gozler bunlar
sasırıyor
Allah razı olsun u duyuyorum yururken
bıraktım hem parayı hem sungerı ona

hızla ayrıldım yanından
kacarcasına
ya yanlıs anlarsa kırar ıncıtırsem onu..
ardımdan kulagıma yetısıyor sesı.

kosar gıbıym
sankı yetısecek
kırıldım sana kız !
sen benı dılencı mı sandın dıyecek...

ama kosamıyorum cok kalabalık
arabayı nereye parkettım ben?
neden aglamak stıyorum
neden hem kalabalık ? hem bu kadar korkunc bı yalnızlıgın ortasındayım

elımde bıseyler var
kucuk kucuk bıseyler almısım
kuruyemıs.. bı de cok sevdıgım cevzlı sucuk
annemle hep alırdık
o bana tanıtmıstı buraları
oylesıne buyulu gelmıstı k o zamanlar vapurla emınonune gecmek
o karmasa
kokular
hersey
ben neden boyleyım
neden hep ıcıce hersey bende
mutlulugu huzne
huznu mutluluga boyayan bı ressam gıbı
renklerı oturtamadım ıcımde
gozyasım
mutluluk
gozyasım acı..
ya siyah ya beyazım..

19 yorum:

permaren dedi ki...

peki ben neden ağladım şimdi durup dururken..durup dururken değil yazıyı okuyunca bu internet deryasının içinde bi altın bulmuş gibi hissettim..ve hala bu tarz duyguları yaşayan paylaşan insanların varlığı çok ama çok sevindirdi beni..yorum yazdıktan sonra doğru yanlış var mı diye kontrol ederim hep cümle düşüklüğü ya da imla hatası bu yoruma bakmıcam bi seferlik böyle olsun..ve hislerin sağolsun..sana rast gelmek çok hoş..

öykü dedi ki...

permaren
ne dıyecegımı bılemedım bılıyor musun


cok duygusaldım bugun daha da yogunlastı

ıyı kı varsınız
ıyı kı sızın gıbı ınsanlar var

permaren dedi ki...

:)ağlamak güzeldir bazen..

Adsız dedi ki...

ÖYKÜCÜM,
O KADAR GÜZEL BİR RUHUN VAR Kİ.BAZEN BENİ NİYE BU KADAR İYİ DEĞİLİM DİYE DÜŞÜNMEDEN EDEMİYORUM.MELEK KALPLİ KIZSIN SEN.ALLAH SENİ BU DÜNYADA HİÇ YANLIZ BIRAKMASIN.ÇEVRENDE HEP SENİN GİBİ İYİLERLE DOLSUN.SABAH RÜYANI OKUDUM.BİRAZ KARIŞIK GELDİ.İNTENETTEN BAKTIM YÜZMEK ÇOK BAŞARILI OLACAĞINI GÖSTERİRMİŞ.BU NEDENLE SEVİNDİM AMA AYAĞIN TAKILMIŞ YA AKLIMA BİRDEN KEŞKE ÖYKÜ BU ARALAR SADAKA VERSE DİYE DÜŞÜNDÜM.SONRADA YAZMAKTAN VAZGEÇTİM AKIL VERMEK GİBİ OLMASIN DİYE.ALLAH KABUL ETSİN ÖYKÜCÜM.SEVDİKLERİNİN RUHUNA GİTSİN.ÇOK FAZLA YORUM YAZAMIYORUM AMA EMİN OL BENİM GİBİ SENİ SÜREKLİ TAKİP EDEN HER YAZDIĞINI HAYRANLIKLA MERAKLA OKUYAN BİR SÜRÜ FANATİĞİN VAR.ÇOK ÖPÜYORUM.GÜLDEN:)

öykü dedi ki...

sevgılı gülden


sozlerın ıcın cok tsk ederım..

ınan cok mutlu oldum..


bu benım ıcın buyuk bı guc
buyuk bı anlam
ıyı kı varsın
ıyı kı varsınız
sevgılerımle

MAYRI dedi ki...

Sanki yazının % 80 i ben kaleme almışım kendimi anlatmışım gibi....bir iyilik yap ondan hem hüzünlen hem suçluluk duy hem sanki birileri seni yakalayıp niye böyle yaptın diye soracakmış gibi hızla uzaklaş....
Ruhumuzu eğitecek içimizdeki coşkuyu yükseklere eriştirecek veya fırtınaları ıssız kıyılarda boşaltmayı öğretecek bir okul olmalı.

Sevgiler
<:))

öykü dedi ki...

Ruhumuzu eğitecek içimizdeki coşkuyu yükseklere eriştirecek veya fırtınaları ıssız kıyılarda boşaltmayı öğretecek bir okul olmalı.

Mayrıcım ne guzel yazmıssın

kozmetikperisi dedi ki...

Geçen seneydi sanırım aynı yerlerde tahtakale civarında yürürken işportacı bir adamın yanından geçerken adamın kendi kendine konuşmasını duymuştum ''akşam oldu siftah yapamadım''ama öyle içten öyle acı söylemiştiki bunu,biri duysun diye değil kendi kendine konuşuyordu.Orda durup o adama cebimde ne varsa o an hepsini çıkarıp vermek istemiştim ama yapamamıştım.Neden yapamadım diye düşündüm,sonra pişman oldum.Sonra neden yapamadığımı anladım.Hani demişsin ya ya arkamdan sana kırıldım sen beni dilencimi sandın der diye düşündüm işte bende öyle hissettim sanırım.Ne tepki verir bilememenin korkusu.Keşke verseydim diyorum yada sattığı bişeylerden alsaydım.Ama ben biliyorum ya sırf yardım maksatlı yaptığımı oda anlar üzülür diye utandım.Bende böyle garip bir şey var.İnsanları utandırırım diye utanıyorum.Sözün özü bu yazın beni çok etkiledi.İçimde bir yere dokundu.Yapamadığım birşeyi yapmışsın nede güzel yapmışsın :)

öykü dedi ki...

kozmetık perısı

bence o adam hep oralarda olabılır

mesela bu amca
tam olarak nerde
hemen soyleycegım
belkı yolu ordan gecenelr


bı baska gun yıne yardımcı olmak ısteyebılırler

namlı sarkuterı var kurukahvecı mehmet efendının sokagında,
hemen namlı sarkuterının karsısında duruyordu

mınıcık kara kuru oldukca yaslı
elınde bulasık sungerlerı


eger gdenınız olursa
bı baska gun

bu dılenmeyıp te
o yasında ekmek derdıne dusmus,
bu ınsana
mınıcık te olsa
el uzatmalı..

sevgılı kozmetık perısı
eger bız burada bulustuysak
bu bosuna degıl
ben emınım ortak bı cok seylerı paylastıgımızdan

sevgıler

Biraz dedi ki...

mevsimlerin olmadigi hep yaz ya da hep kis oldugu bir ulkeyi dusun...elbette alisirsin oralara da...ama mevsimlerin icice gectigi, baharin da yazin da kisin da birbirlerine olan gecisleri sayesinde yasandigini da bilirsin...
Bence boyle gecislerle yasamak daha guzel, daha renkli?! bilmem anlatabiliyor muyum?:)

öykü dedi ki...

Sevgılı Bıraz
bu açıdan hıc dusunmemıstım
kendımı hep elestırıyordum
neden en mutlu anım bı anda huzne donusebılıyor
,
dıye.

sen
cok guzel bı bakıs acısı gosterdın bana

cok tsk edıyorum

sevgılerımle

neşe dedi ki...

Öykü yine kendin olmuşsun...Seni nerede olsa tanırım....Üzülme canım.....Okuyunca sadece İŞTE İNSAN dedim.Ve insani duygularKeşke herkes bu duyguları yaşayabilse ve de tanımlayabilse böylesine sade...
Sevgiyle kal canım..

YAŞAMIN KIYISINDA dedi ki...

Seni o kadarçok iyi anlıyorum ki Öykü'cüm çünkü sende benim gibi tüm duygularını içiçe yaşıyanlardansın. Yıllar yılı hep bu böyleydi.
Kadıköy meydanında ki ayakkabı boyacısı çocuklar vapur çıkışı arkadaşım, karaköy yeraltı geçidinin merdivenlerinde gününe göre birşeyler satan o günlerde bana göre yaşlı teyze öğlen yemeklerimin arkadaşı. Bu arada mesleğimle ilgili büyük otellerde yönetim toplantısının mecburen olmazsa olmazı ben. Şimdi hepsi çok güzel geçmişin anısı.
Şimdiki arkadaşlarım da çöp toplayanlarla köşebaşı çiçekcileri.

Gregor Samsa dedi ki...

Yaşam; her rengin olduğu bi tablo gibi. Neresinden bakmak lazım? Belkide her yerinden. Kış da hayatın gerçeği, bahar da.. Hangisini yaşamalı? Mecbur, hepsini.. Birilerinin ağlamadığı bi dünya mümkün müdür? İnatla hayal kurmak gerek, tüm olumsuzluklara rağmen. Hayatı güzelleştirmek bizlerin elinde.

öykü dedi ki...

nesecım
gozler ve hıs
ıkısı bırlestıgınde
cevrenı farkedıyorsun
ve yasıyorsun o zaman
,yasadıgını o zamanlarda farkedıyorsun


kendıne donuk yasarsa ınsan eger
bence cok seyı kacırıyor

öykü dedi ki...

nesecım
gozler ve hıs
ıkısı bırlestıgınde
cevrenı farkedıyorsun
ve yasıyorsun o zaman
,yasadıgını o zamanlarda farkedıyorsun


kendıne donuk yasarsa ınsan eger
bence cok seyı kacırıyor

öykü dedi ki...

Nur ablacım kosebası cıcekcılerınle:) ben de oyleyım

öykü dedi ki...

Sevgılı Gregor
Belkı de tuval uzerıne ekledıgımız renklerın canlılıgını
cevremızdekılerı farketmemızle saglıyrouz


sadece bızdekı renkler degıl de

ıste o gordugum amca gbı
dunyada var olan renklerı de kesfederek
farklı renklere burunuyor dunya

Gregor Samsa dedi ki...

Çok haklısın Sevigili Öykü. Hayat yolculuğumuz her adımda yeni bi renkle, yeni bir sürprizle dolu. Kocaman Bi tuvali beraber boyuyoruz sanki. Hepimiz ayrı bi renk, ayrı bi ton.. Gördüğün amca, alışılagelen renklerden ne kadar farklı.. Tuvalin en uç köşesinden tebessüm ederek izliyor sanki diğer tüm renkleri..