10 Ocak 2009 Cumartesi



o gözyası düşmeyecek bu gözlerden..

kirpiklerin arasına hapsoldu

ne kadar zorlarsa zorlasın bu akşam

akmaycak o yaşlar

akmamalı..

1 yorum:

Verago dedi ki...

yolda karşılaştığımızda

mandalina kabukları koyardık gözlerimizin üzerine

artsın acılara dayanıklılığımız diye...

der Haris Alexiou, “Kitrini Poli” şarkısında

güneşin her akşam sularına gömüldüğü öbür sevdalı kıyıda

ve piyanosunun siyah beyaz tuşlarıyla

alır götürür beni eski bir sokak ortasına

kenarı tırtıklı, siyah beyaz bir fotoğrafa

yıllar sonra, ne olmuştur acaba

o bir zamanlar mandalina kabukları konulan göz kapaklarına

o sonu mutlaka ayrılıkla bitecek çocukluk

ama tüm yaşamın tek gerçek aşkına

neler gösterilmiştir o iki çift göze

artık neleri görmesi istenmemiştir o iki çift gözün

dinmez yağmurlar yağarken yanaklara

ve kim

bir daha, hangi başka gözün üzerine koymuş

koyabilmek için yanıp tutuşmuştur

bir başka mandalinanın kabuklarını

dayanıklılığı artsın diye acılara

kaç saniyede

kaç göz açıp kapayışında geçer uzun seneler

yağmaz yağmurları beklerken çorak yanaklar

gözlerin altındaki torbalar

geçmişini göremezken büyükler

geleceği mi görür çocuklar

...

yolda karşılaştığımızda

mandalina kabukları koyardık gözlerimizin üzerine

artsın acılara dayanıklılığımız diye...





benim gozlerim de kapalı

Muammer Ketencoğlu’nu dinliyorum

lambası yanmasa da olacak bir odada



dışarıda eski bir sokak, nisan yağmurları



ucunda sevdalı Ankara kıyısı



cebimde mandalina kabukları...