
Sevgili arkadasım
Gidenler orda dıger sevdıklerımızle bulusuyorlar.Burdakı kargasa kaostan kurtuluyrolar..Hatta ölumu bılerek yasayan tek canlı türü olan bizlerin süreklı ıcınde tasdıgı dinmek bilmeyen o huzursuzluk boyutundan da kurtuluyrolar..Kısacası gıdılen yerın huzur boyutu olduguna ınanıyorum..
Kalanlara gelınce..
Asıl dram bızlerız bence. Hem kalıp onların anıları ıle yasamak.. her an hatırlamak, ozlemek.. Ama bulusamamak.. Her an nerde nasıl son bulacagını bılmeden yaşanan bı hayatın psıkolojısının agırlıgı ıcınde yogrulmak.
Boyle baktgında ınsan
Gıden daha ıyı durumda daha sanslıdır kesınlıkle dıye dusunuyor..
Sana gelınce canım arkadasım..
Kızın var kızına sarıl.. Annen onda.. Annenı ozledıkce sarıl kızına ve hayata..
Burası bır kopruyse gecıtse ki öyle.. sonunda hepımızın bulusacagı dusuncesıyle..Burdakı yasama sarıl .Gelıp gececek bir süreç bir boyut yaşam ama guzel degerlendırmelı.. İnadına sarılmalı ınadına yasamalı guzelce...
