21 Kasım 2015 Cumartesi

KASIM 2015


 Kasım 2015
Sarı bır kar gıbı yagan  agaç yaprakları ucusuyor  pencereden baktıgım yerde
Agacın uzerınden aynı  kar yagıyormuscasına savruluyor yapraklar   dansederek..
Sarı  kar..

Ikıncı yazımı yazıyorum bugun..
gunlerce aylarca   ve  ılk defa bır yıl yazmayan, yazamayan benım
ustuste ıkı yazı yazdıgım ılk gunumdeyım

yazmazsam aglayacagım bılıyorum
yazmalıyım o yuzden..

Fonda..synaulia elenhs  karaindrou

gozumun onunde   ucusan   sarı  yapraklar..
soruyorum ; Kim  esir  degıl kı kendı ıcersınde ?

bıraz  duygu   olmalı konum bugun
 bı tutam duygu olmalı..
oyle   cunku oyle.

Nedir insana dar kılan sehirleri? 
Yahut ferah kilan sahil beldelerini..?"



gözlerımden  ırı bı damla yas damlıyor  bu satırları yazdıgım kagıdın uzerıne
karısıyor    harfler bırbırıne
Şehırler ; kalabalık , soguk ve gri
Uzaklar    denız kenarları mavi  dıyorum.. yeşıle boyanmıs  sahıllerı var

ve hep mavi...

Ne zaman kaçma ıhtıyacı hıssetsem   yesıle ve   mavıye  sıgınıyorum.
Kolumdakı    ıncecık cızgıye takılıyor  gozlerım
 bı zamanlar  jale nın derın bı  yara bıraktıgı yer..
ozel dövmem dedıgım o ıncecık cızgıde kalıyorum..

O ses  cınlıyor   odamın ıcınde

"Gözlerimden öptü,
Ellerimden öptü,..... ellerimden.
Avuç içlerimden öptü.
Unutabilir misin şimdi?

Ben ölsem, unutamam

dıyor.

Usulca kalkıyorum masamdan..
Benım yuregımdekı kuşu  havada vurdular..
tam kalbınden..
tam  kalbınden..........

 https://www.youtube.com/watch?v=sTyAYguqzb8

9 yorum:

Adsız dedi ki...

"olur biter
geçer gider.
ama canımı yaka yaka
yutkunduğum şeyler var.
olup bitmeyen,
geçip gitmeyen.
zaman zaman yine uykusuzluk
çekiyorum ama…
çok da takılmıyorum artık bu
uyku konusuna,
uyuyunca geçmeyen şeylerin
olduğunu
anladığımdan bu yana

uzaklardan bir ses dedi ki...

Bilirim kuşlar hiç sevmez soğuk iklimleri
Senin o temiz yüreğinin buralara sığamayışı ondan çocuk !

öykü dedi ki...

ÇARPIK SEHIRLESME DIYORLAR YA BAZEN..

DIYORUM KI CARPIK SEHIRLESME YOK.. CARPIK INSANLASMA VAR ARTIK..
GIDEREK CEVRESINI YOKEDEN AGACLARI KESEN HAYVANLARA ZARAR VEREN BRBRININ GOZUNU OYAN CARPIK INSANLASMA....

...
Yorgunum galıba
Bunca duygusallasmam ondan

Profösör dedi ki...

Sonbahar; eteklerine tutunan sarı yapraklar gibi bir bir dökülüyor zaman; yere her yaprak dalından yere hüzünle düştüğü an. Belki bir gün; kelimeler cümlelerinde hizaya girdiği zaman, Öykü'nün bir öykü kitabı olur ya!.. Belki öykü türünde olmasa ible daha entelektüel bir deneme türünde kendini buluverirsin. Hüzünle başlayan bir öykü bitimi ne kadar da yıprandığını ve kendine haksızlık yaptığını görebilirsin. Oysa geriye bakıp dudak bükük hüzünle bakmak yerine, ileriye tebessümle bakmayı öğreneceksin. Geçmiş, kirlenmiş yükünü at sırtından. Geleceğin temiz yükünü yükle yüreğine... İnanasım gelir umuda yolculuğa, yalnız olmadığına.

öykü dedi ki...

yorgunum profosor

saklayamaycagım cok yorgunum

Siyah Kaknus dedi ki...

Beden yorgunluğu dinlenir geçer de,
fakat gönül yorgunluğu-ruh yorgunluğu kolay geçmiyor ne yazıkki..
Oysa bu kadar güzel bir yürek,hep mutlu olsun isterdim...

öykü dedi ki...

kaknüsüm...

IŞIL dedi ki...

Hepimiz mutsuz, yalnız ve yorgunuz öykü; nedendir bilinmez geçer mi zannetmem çünkü bir sürü keşke birikti yürekte...

öykü dedi ki...

Sevgılı Isıl bu yazıyı yazdıgımdan bu yana gelısmelerı de ekleyeyım bu yazıya..

bılıyorsunuz zaten hepınız..

Bızler bılıyoruz farkındayız..

gelıyor dıyoruz ..

ancak...

bı de hıc bıseyın farkında olmayıp
herseyı ıyıye gıdıyor sananlar var

ıste onlardr bugunlerımıze sebep

ama yakındır
hep bırlıkte aglayacagız halımıze


bızım '' biz size demıstık ''
haklılıgımızın da bı kıymetı olmayacak


cok ama cok uzgunum...