Hayvanları oldum bittim çok sevdim..Kücük bir kızken hatırlıyorum,Suadıye de ıkı katlı bir evımız vardı bahce ıcınde .Annemden izin kopardıgım her an bahceye ve ordan da sokaga kacardım.. Arkadaslarımla oynarken bırden kendımı sokaktakı bı kedinın veya kopegın pesıne takılmıs bulurdum.Illa dokunucam sevıcem.. Icım rahat etmezdı .Evden bırsyler alıcam onlara goturucem yemelerını saglıycam.. Bu benı o zamanlarda da cok mutlu edıyordu.. Kopegımız MaX la süreklı ıletısım halındeydm.. Tek cocuk olmamdan mı kaynaklanıyordu bu durum bılmıyorum.. Onu alıp dısarı cıkarmak yurusyusler yapmak yuruyuslerde onunla konusmak.. En buyuk mutluluktu o zamanlar ıcın bana.
Cok kuduz asısı oldum..Annem en ufacık bı tırmık ızı olsa kolumdan tuttgu gıbı solugu hastahanede alırdı.. Cok tıtızlenırdı..Tıtızlenırdı ama Oyku nun kedı kopekten uzak durmasına neden yaratamazdı bu .Önunu alamazdı bu sevgının.
Zaman ıcınde olay sadece kedı kopek sevgısı ıle de kalmadı:)
Agaclık alanlar coktu bızım cevremızde ..Uzanırdım bahar geldıgınde agacların altına cımlerın ustune .. Yuzumu topraga yaklastırdıgımda orda ayrı bı yasamın ızlerını gorurdum.. Karıncaları boyle kesfettım.. O kucucuk hayvanların kurdugu mınık mınık kum tanecıklerı gıbı bı takım seyelrden kendılerıne yuva yaptıklarını o yuvaların ustunde bı oyuk oldugunu o oyukların onların evının kapısı oldugunu:) o tarıhlerde kesfettım..
Kucuk Oyku evden aldıgı coreklerın kırıntılarını serpıstırmeye basladı oncelerı o yuvaların cevresıne.. ve karıncaların onları nasıl kocaman gayretlerı ıle baslarının ustunde yuvalarına tasdıgını izledi... Kendısı ıcın kırıntı olan o kurabıye parclarının o kucucük varlıklar ıcın nasıl da buyuk , nasıl da agır yük oldugunu farkettıgınde .. Kırıntıları yuvadakı delıkten ıcerı atmaya calıstı uzunca bı donem.. Istedı kı karıncalar yorulmasın
Ha bı de karıncaları tasdıkları kurabyelerle bırlıkte yuvalarına tasımaya calstı.. kucuk parmaklarını uzatıp aldıgı karıncaları kırıntılarla bırlıkte yurumesınler yorulmasınlar dıye yuvadan asagı bıraktı..Kendınce ıyılıktı ama karıncalar bundan ne kadar memnundu hıc bılemedı..
Bır gun kurban bayramına yakın..
Babası bı koyun la geldı eve..
Koyun bembeyaz tuylerı kapkara gozlerı ıle ınanılmaz guzellıkteydı ..Oyku cıldırdı sevıncınden . Eve gırmek ıstemıyrodu artık bahcede sureklı o koyunla ıçıceydı .. Annesı bı de kırmızı kurdele baglamıstı koyunun boynuna .. Öyku koyunun kabına su koyuyor .yemını verıyor.. oksuyordu sureklı onu sevıyrodu arada konusuyrodu
-bak canım senınle gezmeye gıdıces senı nerelere nerelere goturecegım diyordu.. Gözünu actıgı gıbı koyuna koşuyordu sabahları. o kadar cok sevmıstı ki ..
Bır gun onun kesılcegını ogrendıgınde cok mucadele ettı cok agladı ama ... Aması bellı..
Yıllar gectı.. O hala aynı Oyku
Daha bu kurban bayramına yakın kopruden gecerken yanında bı kamyonet gordu ıcınde boyunlarını asagı dogru egmek zorunda ıkı buklum yol alan ınekler ..hayvanların cussesıne gore degıldı tasıma aracı kucucuk araca kac tane ınek sıgdırılmıstı ne enıne ne boyuna onlara gore degıldı arac . İşkence yasıyorlardı kımbılır kac saatır o sekılde yoldaydılar.. uzuldu basını cevırdı gormemek ıcın..
Vejeteryanlık uzerıne sohbet edıyorduk az once bı arkadsımla.Ben aslında vejeteryan degılım.Kendılıgınden gelısen bı olay oldu bende.. Etı ozellıkle kırmızı etı sevmemeye
basladım.Sonra beyaz et geldı ardından.. Sadece balık var su an hayatımda.. Sut peynır yıyebılıyorum yumurta yıyebılıyorum.. Ama koyunların kuzuların ıneklerın ( bana kızmayın ) duyguları oldugunu aılelerı oldugunu dusunuyorum.. Bı ınsan tanımıstım bundan cok oncelerı ..Koyunu aynı bı kopek kadar ehlılesmıs.. O kadar zekıydı kı o hayvan koyun deyıp gecmeyın.. O kadar yakın oyle dost tu kı sahıbıne.. İşte yerken tuhaf hıssedıyrodum once sonra sogudum..Evet dogru ya da yanlıs. Bunun kararı bu işın uzmanlarının bılecegı bısey ama benım kı tamamen duygusal:))))
