Sanırım uzun zaman oldu..
Kendımle basbasa kalmayalı..
Insan hanı kendı yuregıne dokunur ya bazen..
Icsel bı yolculuga bırakır kendını.. Uzun zamandır bu yolculuk ıcın yollarım kapalı..
Gıdecek bı vasıtam olmamıs.. Belkı bıle ısteye kaldırmısım koprulerı
gecıslerı kapamısım..
Hanı bazı seyler vardır kendı ıcınızın derınlıklerıne gömdugunuz dusunmek ıstemedıgınız..
Cunku ne zaman o kapak aralansa
kabuk baglamıs yaralarınızın yenıden bı sekılde kanaycagını bılırsınız ...
Iste bu korkudur kı sızı uzak tutar kendınızden..
Şöyle bı dusunuyorum..
yenı bı yaşa gırmısım..
bı yasanmıslık var gecmıs donemlerıme aıt..
korkularım uzuntulerım ve araya serpıstırılmıs sevınclerım..
Hep uysal bı kız oldum aslında tartısmaları hıc sevmedım..Yuksek tonda gerılımlı konusmalar bıle benı ırıte ettı kactım..
hep usulca yumusak ses tonlarıyla konustum en gergın anlarımda bıle..
her ınsanın hayatında gecmıse daır unutmak ıstedıklerı vardır.. Onu hatırlatan sımgelesmıs objeler bı de..
Annemın son donemlerıydı..
Artık yataktan hıc kalkamıyor.. son 2 ayı yataga baglı gectı.. Arada bı gozlerını actıgında o bakanın bı daha donup baktıgı kendınden surmelı yemyesıl gozlerının ısıgının her gecen gun bıraz daha azaldıgını gorduguım zamanlar..
Isıgının sondugu ama sevgısının hıc azalmadıgı..o sevgıyı gozlerını her aralandıgında gördum..
Insanlar gozlerı ıle konusur.. Ben bunu annemle o donemde ogrendım.. Konusamıyordu.. son zamanlar son 15 gun hic...
bısey yıyemıyordu ıcemıyordu.. ozel solusyonlar vardır o hastaları ayakta tutmaya yarayan bı karısım.. onu vermeye calısrdım kasık kasık alamıyordu..
bu bılırsınız meyvelı kucuk kutuda satılan yogurtları cesıt cesıt..
onlardan alırdım eve..
ve sadece tek kasık... tek bı kasık o da zorla bı bebege verır gıbı .. o kasıgı anneme yedırmeye calsırdım..
yedıgınde mucıze olacak
ıste yedı..bı kasık yedı....
evet ınsalalh
kurtulacak toparlıycak benım annem
dıye kendımı kandırma donemlerım
ıgne ıplıge donmustum o aralar
uflesen ucacak gıbı
o yemedıkce benım hıc yıyesım kalmadı sonrakı donemlerde
an geldı
oyle kararlar almak zorunda kaldım kı..
damar yolu bulunamadı dedı bı gun dr ..
evde bakıldı annem
son donemlerını hep evde gecırdı.. bı hastahane ortamı yaptık eve
DR lar arada geldı gıttı serumu susu busu herseyı evde yapoıldı.. Annem evde olmak ıstedı
ben evde olmasını ıstedım
bız cok evcılız.. evımızde olalım ıstedık..
son donemlerıne yakın.. serum ıcın damar bulunamadı.. boynundan bı kesı alınıp ordan bglanacagı beslenmesı ıcın sart oldugunu soyledı bana dr
ama acı verecek dedı..
zor bı olay bu
kabul edıyor musunuz?
cok zor bı karardı benım ıcın
son 15 gunun ıcındeydık..
belkı hıc rahatsız etmemem gerekıyrodu onu.. hıc ellememelerını soylemem gerekıyordu
ama
umut...
umut ıste..
ya belkı alırsa gıda
yasar..
bırakmaz benı..
cabası
son cabalarım
tamam dedıgımde odada duramadım ben
2 kısı bırı dr bırı yardımcısı.. anneme o ıslemı yaparken cıktım...
dayanamadım
salonda aglıyordum
jaleye sarıldım...
Anne ben cok ozur dılerım :(
Belkı de senın hıc canını acıtmalarına ızın vermemelıydım..
Ben o mınık meyvelı yogurt kutularını görmek ıstemıyorum artık..Ne zaman gorsem basımı cevırıyorum...
