Bugun ögleden sonrasını evde geçirmeyi tercih ettim ..Uykusuzlugun en önemlı belirtisi dikkat dagınıklıgı ve bitkinlik oluyor..Baktım olmıycak gercekten verımsız olmaya başladım..İzin aldım çıktım..
Dışarda çok güzel bi hava vardı..Benim gibi genelde kış gıbı degıl de yaz gıbı gıyınenler için sevındırıcı bı durum vardı dışarda..Çünkü ben kar yagsa bile montun ya da mantonun içine kısa kollular giyen yazlık kıyafetelr gıyen bırısı olarak hep havayla uyumsuzluk yasayan bırısıyımdır..Bugun benımle barısık bır hava vardı ve cıktıgıma cok sevındım.. Eve gelip üstümü degıstırdım.Esofmanlarımı giydim ve bu guzel havada kısa bir yuruyusun oylesıne plansız dolaşmanın iyi gelecegı düşüncesı ıle kendımı yollara vurdum.. Yürüdüm ..
Çicek açmıs meyve agaclarına baktım..Annesının elınden tutmus yuruyen uslu cocuklara baktım.Elele yürüyen sevgılılere baktım..Trafıkte bırbırıne korna calan tahammulsuz ınsanlara baktım..Vıtrınlerın önunden gecerken kendıne bakan boydan boya süzen kadınlara baktım..Aynı vıtrının önunden geçerken kendıme baktım...
div>Evet dısarda hayat olanca hızıyla devam edıyordu..
Eve dönüp çayımı içip...akışına bırakmalıydım herşeyi öyle de yaptım..
